İçeriğe geç
Şah İsmail

Şah Hatâyî

1487 – 1524 · Erdebil, İran

Bu sayfayı dinleyin · 3 dk

Ehlibeyt Muhabbeti ve Yolun Deyişleri

Şah Hatâyî, Safevî Devleti’nin kurucusu Şah İsmail’in şiirlerinde kullandığı mahlastır. Türkçe şiirleri, Alevi inanç ve deyiş geleneğinde önemli yer tutar. Hatâyî’nin şiirlerinde Hz. Ali sevgisi, Ehlibeyt bağlılığı, On İki İmam, ikrar, mürşit, pir, yol ve erkân gibi konular işlenir. Alevi cemlerinde okunan pek çok nefesin Hatâyî adıyla aktarılması, onun manevi ve edebî etkisinin genişliğini gösterir.

Ancak Hatâyî adına aktarılan bütün şiirlerin tarihî Şah İsmail’e ait olduğu kesin değildir. Mahlas ortaklığı, sözlü aktarım ve sonradan yapılan derlemeler nedeniyle şiirlerin aidiyeti ayrı ayrı araştırılmalıdır. Şah Hatâyî’nin siyasi hükümdarlığı ile Alevi deyiş geleneğindeki manevi konumu birbirinden ayrılarak değerlendirilmelidir. Kur’an’ın Ahzâb Suresi 21. ayetinde Hz. Muhammed’in güzel örnekliği bildirilir. Hatâyî’nin yol ve ikrar üzerine şiirleri, Alevi inanç geleneğinde bu peygamberlik rehberliğine bağlılığın edebî ifadeleri olarak okunur.

Manevi mirası: Ehlibeyt sevgisi, ikrar, yol bağlılığı ve On İki İmam muhabbeti.

Kaynak
  • Hatâyî Divanı ve akademik tenkitli metin çalışmaları
Bu bölümde anılan ayetler

Tarihî bilgiler

Safevî Devleti’nin kurucusu ve ilk şahı Şah İsmail, Alevi-Bektaşi geleneğinde daha çok Hatâyî mahlasıyla söylediği Türkçe şiirleriyle anılır. 17 Temmuz 1487’de Erdebil’de doğdu. Babası Safevî tarikatının şeyhi Haydar, annesi Uzun Hasan’ın kızı Âlemşah Halime Begüm’dür.

907 (1501-02) yılında Tebriz’de tahta çıktı. 23 Ağustos 1514’te Çaldıran’da Osmanlılara yenildi. 23 Mayıs 1524’te Tebriz’de vefat etti ve Erdebil’de ecdadının yanına defnedildi.

Hatâyî mahlasıyla Türkçe ve az sayıda Farsça şiir yazdı; Azerî edebiyatının en önemli şairlerindendir. Divanı, ölümünden on bir yıl sonra 1535’te oğlu Şah Tahmasb’ın emriyle derlendi. 1505 beyitlik tasavvufi-sembolik mesnevisi Dehnâme ile tasavvuf âdabına dair 184 beyitlik Nasihatnâme de divanıyla birlikte yayımlanır.

Anadolu’da onu örnek alan ve aynı mahlası kullanan Alevi-Bektaşi şairler yetişmiş, bu yüzden Hatâyî mahlaslı şiirlerin sayısı zamanla çoğalmıştır. Pir Sultan Abdal’ın en çok etkilendiği şair Hatâyî’dir. Hatâyî, Alevi-Bektaşilerin yedi ulu ozanından biri sayılır.

Künye

Doğumu
25 Receb 892 / 17 Temmuz 1487, Erdebil
Babası
Safevî tarikatının şeyhi Haydar
Annesi
Uzun Hasan’ın kızı Âlemşah Halime Begüm
Mahlası
Hatâyî
Eserleri
Divan (1535’te derlendi), Dehnâme (1505 beyit), Nasihatnâme (184 beyit)
Vefatı
19 Receb 930 / 23 Mayıs 1524, Tebriz; Erdebil’de defnedildi

Kaynaklar

  1. Tufan Gündüz – Adile Yılmaz Anıl, “Şah İsmâil”, TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 38, s. 253–256 (2010)
  2. Nurettin Albayrak, “Pîr Sultan Abdal”, TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 34, s. 277–278 (2007)
  3. Nurettin Albayrak, “Virânî”, TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 43, s. 109–110 (2013)

Bu sayfada bir hata mı gördünüz? Bize bildirin.