Hz. Fatıma (s.a)

• Zehraparlak, aydınlık yüzlü
• Betuliffetli
• Sıddîkaözü sözü doğru
• Tâhiretemiz, arınmış

Tarihî bilgiler

Hz. Peygamber ile Hz. Hatice’nin kızıdır. Hicretin ikinci yılında Hz. Ali ile evlendi; Hz. Hasan ile Hz. Hüseyin onun oğullarıdır.

Hz. Peygamber’in vefatından yaklaşık beş buçuk ay sonra Medine’de vefat etti. Kaynaklara göre vasiyeti üzerine geceleyin Cennetü’l-Baki’ye defnedildi.

Mekke ve Medine yılları

Çocukluğu, Hz. Peygamber’in Mekke’de en ağır baskıyı gördüğü yıllara denk geldi. Babası Kâbe’de namaz kılarken sırtına atılan pislikleri temizleyen küçük kızın o olduğu Buhârî ve Müslim’de anlatılır. Hicretten bir süre sonra Hz. Ali ve annesi Fâtıma bint Esed ile birlikte Medine’ye geçti.

Hz. Ali, Bedir ganimetinden payına düşen zırhını satarak yaklaşık 450 dirhem mehir verdi; düğün hicretin ikinci yılının Zilkade ya da Zilhicce ayında (Mayıs–Haziran 624) yapıldı. Hz. Hasan üçüncü yılın Ramazan ayında (Şubat 625), Hz. Hüseyin bir yıl sonra doğdu.

Uhud’da yaralılara su ve yiyecek taşıdı; Hz. Peygamber’in yüzündeki yaranın kanını yakılmış hasır külüyle durdurdu.

Hz. Peygamber’in sözlerinde

Hz. Peygamber’in “Fâtıma benim bir parçamdır; onu üzen beni de üzmüş olur” sözü Buhârî ve Müslim’de geçer. Son hastalığında kızına, ailesinden kendisine ilk kavuşacak kişinin o olduğunu ve mümin kadınların hanımefendisi olduğunu müjdelediği rivayet edilir; cennet kadınlarının hanımefendisi olduğunu bildiren hadis Hâkim’in el-Müstedrek’inde yer alır.

Hz. Peygamber’in Hz. Ali, Hz. Fatıma, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin’i abasının altına alıp onlar için dua ettiği rivayet Müslim’de geçer ve Ahzâb Suresi’nin 33. ayetiyle birlikte anılır. Türk edebiyatında Hz. Fatıma “Seyyidetü’n-nisâ” ve “cennet hatunu” diye anılır.

Vefatı

3 Ramazan 11’de (22 Kasım 632) vefat etti. Vasiyeti üzerine Hz. Ali ve Esmâ bint Umeys tarafından yıkandı, cenazesi tabut içinde taşındı ve geceleyin Hz. Ali, Abbas ve Fazl tarafından Cennetü’l-Baki’ye defnedildi.