Bektaşilerin Hacı Bektaş Veli’den sonra “ikinci pîr”, yani pîr-i sânî saydığı büyüktür. 907 (1501) yılında Osmanlı yönetimi tarafından Dimetoka’daki tekkeden alınarak Hacı Bektaş Dergâhı’nın başına getirildi.
Göreve gelir gelmez Bektaşiliği yeni bir düzenleme ve teşkilatlanmaya tabi tuttu. Bektaşiliği Kalenderilikten ayırarak ona bugünkü yapısını kazandırdı ve On İki İmam sevgisini Bektaşiliğin esasları arasında en baş yere yerleştirdi. Mücerredlik, yani evlenmeden yola hizmet erkânı başta olmak üzere Bektaşi erkânı onun zamanında düzenlendi; on iki post erkânı da bu dönemde kurala bağlandı.
“Balım niyazı” denilen bir erkân onun adıyla anılır. Bektaşi geleneği, II. Bayezid’in Balım Sultan’ın müridi olduğuna inanır. 922 (1516) yılında vefat ettiği kabul edilir; türbesi Hacı Bektaş Veli Türbesi’nin yanındadır.
Hacıbektaş Tekkesi’nde pîr postunda oturan mücerred Bektaşi babasına dedebaba denir. Bektaşiler arasında, Hacı Bektaş’ın bel evladı sayılan Çelebiler mücerredlik erkânını ve dedebabalığı kabul etmez.
Künye
- Babası
- Kaynaklarda Resul Balı ya da Mürsel Balı olarak gösterilir
- Görevi
- 907 / 1501’de Dimetoka’daki tekkeden alınarak Hacı Bektaş Dergâhı’nın başına getirildi
- Lakabı
- Pîr-i sânî (ikinci pîr)
- Vefatı
- 922 / 1516 (?)
- Türbesi
- Hacı Bektaş Veli Türbesi’nin yanında
- Eseri
- Günümüze ulaşan bir eseri yoktur
Kaynaklar
- Ahmet Yaşar Ocak, “Balım Sultan”, TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 5, s. 17–18 (1992)
- Ahmet Yaşar Ocak, “Bektaşîlik”, TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 5, s. 373–379 (1992)
- Süleyman Uludağ, “Dede”, TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 9, s. 76 (1994)
Bu sayfada bir hata mı gördünüz? Bize bildirin.