İçeriğe geç
3 ayet

Ehlibeyt ile ilgili ayetler

Tathir, Mübahele ve Meveddet ayetleri.

Aşağıdaki ayetler, İslam âlimlerince Ehl-i Beyt ile ilişkilendirilen ayetlerdendir. Ahzâb 33, Âl-i İmrân 61, Şûrâ 23.

3 ayet

  1. Tathir ayeti · Ahzâb 33

    وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَىٰ ۖ وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۚ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا

    Evlerinizde oturun, eski cahiliye adetinde olduğu gibi açılıp saçılmayın. Namazı kılın, zekatı verin, Allah’a ve Resulüne itaat edin. Ey Ehl-i Beyt! Allah sizden, sadece günahı gidermek ve sizi tertemiz yapmak istiyor.

    Ehl-i Beyt’in tathirinden, yani günahtan arındırılmasından söz eden ayettir. Hadis kaynaklarında anlatıldığına göre Hz. Peygamber, Hz. Ali’yi, Hz. Fatıma’yı, Hz. Hasan’ı ve Hz. Hüseyin’i abasının altına alarak “Allahım, bunlar benim Ehl-i Beytimdir” diye dua etmiştir; bu beş kişiye bu yüzden Âl-i Abâ ya da Ehl-i Kisa denir. Ayetin kimleri kapsadığı konusunda âlimler arasında farklı görüşler vardır.

  2. Mübahele ayeti · Âl-i İmrân 61

    فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ

    Sana bu ilim geldikten sonra seninle bu konuda çekişenlere de ki: Geliniz, sizler ve bizler de dahil olmak üzere, siz kendi çocuklarınızı biz de kendi çocuklarımızı, siz kendi kadınlarınızı, biz de kendi kadınlarımızı çağıralım, sonra da dua edelim de Allah’tan yalancılar üzerine lanet dileyelim.

    Hz. Peygamber, Necranlı Hristiyanları bu ayet gereği mübaheleye, yani karşılıklı beddua etmeye çağırdığında yanına yalnız Hz. Ali, Hz. Fatıma, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin’i almıştır.

  3. Meveddet ayeti · Şûrâ 23

    ذَٰلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ۗ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَىٰ ۗ وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ

    İşte Allah’ın, iman eden ve iyi işler yapan kullarına müjdelediği nimet budur. Deki: Ben buna karşılık sizden akrabalık sevgisinden başka bir ücret istemiyorum. Kim bir iyilik işlerse onun sevabını fazlasıyla veririz. Şüphesiz Allah bağışlayan, şükrün karşılığını verendir.

    Ayette peygamberlik görevine karşılık yakınların sevilmesi (el-meveddetü fi’l-kurbâ) istenir. Ehl-i Beyt sevgisini bu ayete dayandıranlar “kurbâ”yı Hz. Ali, Hz. Fatıma, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin olarak anlar; kelimenin anlamı konusunda farklı yorumlar da vardır.

Kaynaklar

  1. Mustafa Öz, “Ehl-i Beyt”, TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 10, s. 498–501 (1994)
  2. TDV İslâm Ansiklopedisi, “Âl-i Abâ” maddesi
  3. Kur’an-ı Kerim Arapça metni: Tanzil Projesi (tanzil.net), “Quran Simple” metniMetin, fawazahmed0/quran-api açık veri deposundan alınmıştır.
  4. Türkiye Diyanet Vakfı, Kur’an-ı Kerim Meali (Tanzil Projesi’ndeki metin)
  5. Tilavet ve sesli meal kayıtları: Islamic Network / Al Quran CloudKayıtların hakları okuyuculara aittir; kişisel ve eğitim amaçlı dinletilmektedir.

Bu sayfada bir hata mı gördünüz? Bize bildirin.