- Zeynelabidinibadet edenlerin süsü
- Seccadçok secde eden
Dua, İbadet ve Manevi Direnç
İmam Zeynelâbidîn, Hz. Hüseyin’in oğludur. Kerbela hadisesinden sağ kurtulmuş, sonrasında ağır siyasi ve toplumsal koşullar altında yaşamıştır. İbadet hayatı, duası, sabrı ve manevi şahsiyetiyle tanınmıştır. Seccâd unvanıyla da anılır. Ona nispet edilen Sahîfe-i Seccâdiyye, dua ve niyaz geleneğinde önemli bir yere sahiptir. Eserin günümüze ulaşan şeklinin aktarım tarihi ayrıca değerlendirilmelidir. Alevi İslam inancında İmam Zeynelâbidîn’in hayatı, acı ve baskı karşısında Allah’a bağlılığın korunmasını hatırlatır.
Kur’an’ın Bakara Suresi 186. ayetinde Allah’ın kullarına yakın olduğu ve dualarına karşılık verdiği bildirilir. İmamın manevi mirasında ibadet, sabır, tevazu ve Hakk’a yöneliş öne çıkar.
Tarihî bilgiler
Hz. Hüseyin’in oğludur. Kerbela’da hasta olduğu için savaşa katılamadı ve Hz. Hüseyin’in Kerbela’dan sonra hayatta kalan tek oğlu oldu.
Dualarını toplayan Sahife-i Seccadiye ona nispet edilir. Medine’de vefat etti ve Baki’de amcası Hz. Hasan’ın yanına defnedildi.
Künye
- Tam adı
- Ali b. Hüseyin
- Lakapları
- Zeynelabidin (“ibadet edenlerin süsü”); Seccad (“çok secde eden”)
- Babası
- Hz. Hüseyin
- Annesi
- Şehribanu (kaynaklarda Sasani hükümdarı III. Yezdicerd’in kızı olarak geçer)
- Doğum
- Medine, 38 / 659 (rivayetler farklıdır)
- Vefat
- Medine, 94 / 712
- Türbesi
- Cennetü’l-Baki, Medine, Suudi Arabistan
Kaynaklar
Bu sayfada bir hata mı gördünüz? Bize bildirin.













