İçeriğe geç
4. imam

Hz. Zeynelabidin (a.s)

علي زين العابدين

659 – 712 · Cennetü’l-Baki, Medine, Suudi Arabistan

Bu sayfayı dinleyin · 2 dk
  • Zeynelabidinibadet edenlerin süsü
  • Seccadçok secde eden

Dua, İbadet ve Manevi Direnç

İmam Zeynelâbidîn, Hz. Hüseyin’in oğludur. Kerbela hadisesinden sağ kurtulmuş, sonrasında ağır siyasi ve toplumsal koşullar altında yaşamıştır. İbadet hayatı, duası, sabrı ve manevi şahsiyetiyle tanınmıştır. Seccâd unvanıyla da anılır. Ona nispet edilen Sahîfe-i Seccâdiyye, dua ve niyaz geleneğinde önemli bir yere sahiptir. Eserin günümüze ulaşan şeklinin aktarım tarihi ayrıca değerlendirilmelidir. Alevi İslam inancında İmam Zeynelâbidîn’in hayatı, acı ve baskı karşısında Allah’a bağlılığın korunmasını hatırlatır.

Kur’an’ın Bakara Suresi 186. ayetinde Allah’ın kullarına yakın olduğu ve dualarına karşılık verdiği bildirilir. İmamın manevi mirasında ibadet, sabır, tevazu ve Hakk’a yöneliş öne çıkar.

Kur’anî dayanaklar

Tarihî bilgiler

Hz. Hüseyin’in oğludur. Kerbela’da hasta olduğu için savaşa katılamadı ve Hz. Hüseyin’in Kerbela’dan sonra hayatta kalan tek oğlu oldu.

Dualarını toplayan Sahife-i Seccadiye ona nispet edilir. Medine’de vefat etti ve Baki’de amcası Hz. Hasan’ın yanına defnedildi.

Künye

Tam adı
Ali b. Hüseyin
Lakapları
Zeynelabidin (“ibadet edenlerin süsü”); Seccad (“çok secde eden”)
Babası
Hz. Hüseyin
Annesi
Şehribanu (kaynaklarda Sasani hükümdarı III. Yezdicerd’in kızı olarak geçer)
Doğum
Medine, 38 / 659 (rivayetler farklıdır)
Vefat
Medine, 94 / 712
Türbesi
Cennetü’l-Baki, Medine, Suudi Arabistan

Kaynaklar

  1. TDV İslâm Ansiklopedisi, “Zeynelâbidîn” maddesi

Bu sayfada bir hata mı gördünüz? Bize bildirin.